Nov 2019
20

Hoe laat je de opbouw van 3D modellen meewerken aan meer winst en minder frustratie?

 

Een 3D model vormt zich door een schets te maken en die te extruderen. Later plak je er wat stukken aan, om er vervolgens weer stukken uit te knippen. Je voegt een gatenpatroon toe en spiegelt dat weer over een vlak. Zo ga je nog even verder, om er aan het einde van de rit achter te komen dat het onderdeel beter uit sheet-metal gemodelleerd had kunnen worden, en dat de opbouw van het model nodeloos ingewikkeld is….

 

Deze werkwijze is heel normaal bij het ontwikkelen van een nieuw product maar zorgt ervoor dat je onlogisch opgebouwde modellen krijgt. Het fysieke eindproduct is wel logisch, maar de relaties in de modellen zijn nergens op gebaseerd.

 

Heel mooi, maar wat is het probleem?

 

Bij enkelstuks is er geen probleem en wil je gaan produceren, de engineeringkosten zijn al relatief hoog. Het probleem doet zich voor bij seriebouw: onlogisch opgebouwde modellen zorgen voor onnodige engineeringstijd en productiefouten in de toekomst.

 

Hoe dan?

 

Vaak gaat er bij het schalen van een product meer tijd verloren aan het uitzoeken hoe de modellen opgebouwd zijn dan aan het begrijpen hoe het product werkt. Alleen degene die het oorspronkelijke model getekend heeft weet hoe het in elkaar zit, en zelfs dat vervaagt met de tijd.

 

Dit gaat ten koste van de flexibiliteit van je engineeringsafdeling: wanneer je een nieuwe engineer aanneemt of gebruik wilt maken van externe engineers duurt het relatief lang om in te werken. Hiernaast loop je het risico dat iemand over het hoofd ziet dat die ene dure bewerking aan het verkeerde referentievlak hangt, waardoor een onderdeel na het verlengen ervan verkeerd geproduceerd wordt.

 

Wat is de oplossing?

 

De oplossing heet parametrisch ontwerpen. In principe modelleer je met de intentie van het ontwerp er al in verwerkt. Dit betekent, dat wanneer je bijvoorbeeld verwacht in de toekomst het product breder of hoger te moeten gaan leveren, je dit al in de 3D modellen voorbereid. Hierdoor hoeft er maar een minimum aan parameters gewijzigd te worden en loop je minder risico op fouten.

 

Wanneer pas ik het toe?

 

Parametrisch ontwerpen pas je toe wanneer je verwacht meerdere varianten te gaan leveren. Het aantal varianten, gecombineerd met de tijd en fouten die bespaard kunnen worden, bepalen of het rendabel is.

 

Voor wie?

 

Niet alleen voor organisaties met serieproducten is parametrisch ontwerpen interessant. Ook bij speciaalmachinebouwers kan het rendabel zijn: Dit doe je door te streven naar het zoveel mogelijk toepassen van gestandaardiseerde parametrische modellen. Bijvoorbeeld complete lineair systemen of aandrijfinrichtingen.

 

Kort samengevat is er veel te halen door modellen goed op te bouwen. Wil je eens samen kijken of parametisch ontwerpen interessant is voor jouw organisatie, ben jij hier zelf goed in, of heb je gewoon zin in een bak koffie? Stuur ons dan een berichtje per email of via het contactformulier rechts onderin.

Terug naar blog